tuncay_ozkan19_225

Ölmek bu demde ayıp olur mu?

Özkan’dan Zeynep Altıok Akatlı’ya mektup!

‘Babalarını doğuruyorlar yeniden, zulme inat’!

Ergenekon davasından tutuklu olan gazeteci Tuncay Özkan, Madımak’ta can veren babası şair Metin Altıok’la ilgili kitabını okuduktan sonra Zeynep Altıok Akatlı’ya mektup yazdı. “Zeynep’e mektup” başlıklı yazıda Özkan, duygularını kağıda şöyle döktü:

Sevgili Zeynep,

Silivri’de zindanda “Kitap var” diye seslenen gardiyanın elinden alır almaz okumaya başladım son kitabını. Önce ellerim sonra gönlüm tutuştu:

“Metin Altıok’tan Zeynep’e Mektuplar” pek hoştu. Soluk soluğa koştum sayfalar arasında. Bir ara nefesim daraldı...

“Ölsem ayıptır” diyor ya şair...

Olur mu Metin usta; Sivas’ta karanlığa karşı bir güneş gibi olmak, ölmek bu demde ayıp olur mu? Kerem misali aşık iken hayat.

Kitabını okşadım, gözümden akan yaşlarla. Biliyor musun baban babamla yaşıt, üstelik aynı burçtanlar. Ben babamdan büyüğüm altı yaş. Küçüğüm “Gündüzleri eğilmeyen, geceleri kendimi kanatan” baban Metin Altıok’tan altı yaş.

“Gönlüme taş düştü” Zeynep, “gözüme yaş.” Ve ben “yorgun bir taşın ağırlığıyla” çukurlarından içeri çekilen gözlerimle, hayret ve şaşkınlıktan ikizleşen yaşam öykümüze bakakaldım. O an anladım; yalnızlık yasak bize! Göbeğimiz ortak kesilmiştir bizden önceki ve sonraki sevgilerle.

“Ağzımdan dilsiz bir çığlık karışır rüzgarlara” ve bizim değişmez kaderimizdir, yılanın derisi değişse de her yaz başında; “Sizdekini aradım bırakıp bendekini” diyen şaririn kızı, nasıl da sarmalamış yaralı kızımı kendi yarasına aldırmadan ki Nazlıcanımın yaraları daha ondokuzundayken, kırkaltı yaşındaki bir babayı yeniden doğurma acısından!

Kanıyordum her yerimden, hasret denilen yaranın onulmaz acısıyla son zamanlarda... Kendi kanımda boğulmaktayken yetişti imdadıma kitabın;

metin_altioktan_zeynepe_mektuplarSende, Metin Altıok ile yeniden soluklandım:

“Ömrümce kendimi hep sözde buldum,

Söz cehennemdi yanıp kavruldum.”

Hücrem ki, üç adıma iki adım ebatlarında ve demir pencerem ki, seksen gözü var, ardımdan gece, gündüz ıslık çalmakta...

“Hapisler insan dolu kum gibi

Dışarda bir buruk özgürlük zakkum gibi

İçerde de dışarda da zor iş yaşamak

Hem varım hem yokum gibi”

Bilinmez, bakarsın bir Bergamalı Tanrıça; şafak vakti, yeleleri kanattan atıyla, yıkar zulumün kapılarını, kucaklaşırız özgür zamanlarda. “acıyı bal eylemek” de bizim görevimiz, unutma. Ne zamanlara geldik! Ne muhteşem zamanlar. Babalarını doğuruyor yeniden yeniden bizler, zulme ve zalimlere inat;

“Metin Altıok’tan Zeynep’e Mektuplar.”

Bu kitabı okuyun ey kızlar, ey babalar...

Analar neler doğurmuşlar!

Sevgilerimle Can Zeynep, sevgilerimle...


Tuncay ÖZKAN - 19 Ocak 2013 - Silivri
http://www.aydinlikgazete.com/mansetler/18509-olmek-bu-demde-ayip-olur-mu.html

Son Yazılar